inspiration /blog - purechange

business • consult • life • coaching

Collectieve angst of (na´ef ?) vertrouwen

< >
Collectieve angst of (na´ef ?) vertrouwen

Fear is the cheapest room in the house. 
I would like to see you living in better conditions.
(Hafiz)

12 - 05 - 2012| In mijn straat viert de angst hoogtij. Zowel links als rechts van mijn huis worden dikke, stevige ijzeren punten op de schuttingen van de achtertuinen aangebracht. De houten poort wordt vervangen door een stalen constructie die je onmogelijk kunt intrappen. Op straat is het onderwerp: goede beveiliging. Er is een collectief initiatief voor ijzeren rolluiken dat financieel aantrekkelijk lijkt. Zowel boven als onder de boel barricaderen tegen zeker 10% korting. Zeker 10% en wie weet nog wel meer als meerdere buurtbewoners zich aansluiten. Gezocht wordt naar de beste onderhandelaar uit de straat. Snelle installatie lijkt gegarandeerd bij dit bedrijf, dus het kan volgende week hangen. De voordelen lijken waanzinnig.

In de vijf maanden die ik in deze straat woon is er op een aantal adressen ingebroken. Bij mijn linkerburen een paar weken geleden, bij mijn rechterburen slechts een aantal nachten geleden. Mijn huis staat daar ongeschonden tussenin. Een kleine drie meter schuin onder waar ik nietsvermoedend en vredig lag te slapen beukten inbrekers met grof geweld het achter- en zijraam in. Stokstijf zat ik in mijn bed. Toen ik enigszins weer in beweging durfde te komen om uit het raam te kijken waren het de lichten van de politie die ik zag bewegen door de tuinen, op zoek naar de daders. Zo ongeveer mijn hele straatje hing uit het raam, zwaar versuft van de slaap en stijf van de schrik. Mijn buren hadden zich in de badkamer opgesloten tot het beneden stil werd. Ze waren thuis. Dat lijkt nog het meest angst-verhogend. Dat ze gewoon thuis waren. Iedereen in paniek. 'Wie is de volgende?' is het gesprek van de dag.

Terwijl ik dit type voel ik de spanning in mijn lichaam toenemen. Ik voel hoe ik word meegesleurd in deze energie. Praten over mogelijke nieuwe inbraakpogingen wakkert de angst in mij aan. Wie nog geen alarm heeft gaat aan het rolluik of de ijzeren pinnen of wellicht een combinatie van alles. 'Visualiseer een denkbeeldige, energetische bescherming om je huis heen', is het goed bedoelde en veel goedkopere advies van anders-denkenden-vrienden. Wat moet ik doen? Meegaan in de angst van de massa of blijven vertrouwen op waar ik zo diep van binnen in geloof. Dat alles waar de aandacht op wordt gericht groter wordt en we dat dan juist naar ons toe trekken. Dat agressief ogende schuttingen alleen maar agressie in de hand werken. Dat de aandacht op bescherming tegen angst deze angst alleen maar doet groeien.

Het is een lieflijke wijk waar ik woon, tegen het stadscentrum aan, met gewone rijtjeshuizen tussen veel groen. Als ik mijn mooie tuin in kijk zie ik mijn schutting die naakt en kwetsbaar tussen de goed beveiligde en lelijk ogende schuttingen met ijzeren punten van de beide buren in staat. Ik begrijp het wel en voel ook een enorme weerstand. Ik wil niet mee in deze collectieve angst. Alleen al van het praten en nadenken over beveiliging krijg ik een slapeloze nacht. Ik doe het niet, zelfs niet met korting. Misschien schilder ik wel een groot hart op mijn poort, bedacht ik vandaag. Juist een totaal andere energie neerzetten als oplossing. Als enige naïef wellicht.